Vooral doorgaan

Rinus

De junioren van de Diamonds Amsterdam maakte zich afgelopen Zaterdagmorgen in alle vroegte op voor hun alweer derde competitie dubbel. De derde alweer hoor ik u denken, hoe zijn die andere twee dan verlopen, hoe doen ze het, hoe staan ze ervoor en draait het een beetje, of kan een druppeltje olie hier en daar voor wat meer souplesse zorgen.

Zeker in de eerste drie wedstrijden van de competitie, waarvan de aller eerste uit één wedstrijd van negen inningen bestond, was de langdurige kou ook in de knuppels gedrongen, en waren het aantal honkslagen te mager voor het zogenaamde tegengas wat nou eenmaal gegeven moet worden. De verdediging mist af en toe nog het ingrediënt focus en loopt nog net even te stroef om het de tegenpartij moeilijk te maken, en na het eenvoudige optelsommetje er niet al te moeilijk met de winst van doorgaan.

ScreenShot003Het is koud in de ochtend in Rotterdam tijdens de eerste game, vergiste ik me of zag ik nou echt Sipkema hier en daar wat prikken, en beleven de Diamonds een derde inning die zo beschreven zou kunnen worden in het nieuwste boek van Stephen King. De Unicorns bouwen een te grote voorsprong op, en om het maar netjes te zeggen valt voor de Amsterdammers het doek eerder dan de voorstelling is afgelopen, maar toch zijn er lichtpuntjes in dit ietwat grimmige scenario die ik u niet wil onthouden, het zijn en blijven nou eenmaal diamantjes. De Amsterdammers blijven rustig, plezier wordt vastgehouden, bij allen straalt het gegeven “Het Komt Wel Goed” er vanaf en worden er al voorzichtig tanden getoond waarmee vastgebeten moet worden. Voorzichtig vallen er al wat dingetjes op hun plek in de tweede wedstrijd, zo werd er het volle rendement gehaald uit vol gelopen honken in de tweede inning, ScreenShot004is er sprake van een 4-2 voorsprong, drijven de Amsterdammers donkere wolkjes voorzichtig naar de Dug-Out van de Rotterdammers en ontdooid ook de achterban van de Diamonds op een niet verwarmde tribune. Anticiperen is de Rotterdammers niet vreemd en nemen de leiding brutaal over in hun derde slagbeurt, stand 4-5, maar ook dit zetten de Diamonds weer recht in de vijfde door de stand op 5-5 te laten noteren en zitten en staan we met z’n allen zomaar naar een echte wedstrijd te kijken. De spanning verliest zijn kracht wanneer Rotterdam uitloopt naar 5-10 en Amsterdam hier geen antwoord op weet, maar blijft er voldoende AC-DC hangen om in de nog vele wedstrijden die komen de lijn stijgend te houden, de moed niet in de schoenen te laten zakken, er in te blijven geloven en vooral: DOORGAAN.

Diamonds aspiranten op de goede weg

Eerst uit tegen de koploper Rabits op 12 mei waar we 2 punten mee naar huis namen na een schitterende eerste game, de tweede wedstrijd waren de rollen omgekeerd en waren de Rabbits beter.

ScreenShot152Afgelopen zaterdag thuis werden beide wedstrijden gewonnen van de Bixie. Dit maakt het spannend voor de competitie, de Scimitars staan twee punten voor en is de tegenstander voor aankomend weekend. Het weer trek ook een beetje aan en je kunt zien dat het niveau omhoog gaat maar dat geld natuurlijk voor alle honkbalscholen. Hoop wel op een sportief weekend en niet op trucjes zoals afgelopen weekend het geval was. Ook mooie dingen gezien zoals een run down dubbel spel en een aantal mooie vangballen. Eerst weer een weekje trainen maar laten we hopen dat de Diamonds een mooi resultaat neer kan zetten zodat ik wat mooi plays kan vermelden wat dat is het gene waar het publiek voor komt.

Danger, High Voltage!

ScreenShot006Bussum verwelkomde de Amsterdammers afgelopen Zaterdagmiddag met miezerige buitjes en een kille bries, en zo waren paraplu’s, dikke jassen en sjaals geen overbodige luxe in toch alweer begin mei. Dit fenomeen wat nou onderhand wel begint te wennen maakt dan ook geen enkele indruk op de Diamonds Junioren en supporters, en wint op het veld de inzet het van de kou en aan de zijlijn de gezelligheid het van de miezerige buitjes. Als Scimitars in de eerste inning de stand op 1-1 zet met een Homerun is het kruit ontstoken voor twee knetterend spannende wedstrijden, met op zijn tijd wat sier- en knalvuurwerk en werd er hard gewerkt voor de te verdienen wedstrijdpunten. De concentratie valt weg bij de ploeg uit Bussum in de vijfde, en doen de Amsterdammers hier hun voordeel mee door de stand op 2-6 te zetten, maar zien ook weer de voorsprong verkleinen naar 4-6 tijdens hun verdedigende taak. De laatste inning, onder de noemer “De Zesde” werd aan beide kanten keurig van het slot voorzien, kregen de Amsterdammers wel mannen in scoringspositie maar nemen genoegen met de 4-6 winst. De tweede wedstrijd op het menu van de dag geeft een uitslag met dubbele cijfers, en bewijst het gegeven dat knuppels geschapen zijn om honkslagen mee te slaan, wat dan ook aan beide kanten goed is doorgedrongen. Twee doubles, een single en een Homerun (Joeri Hondius) laten Scimitars tegen een achterstand van 0-5 aankijken na hun derde slagbeurt, en hebben weer problemen met hun focus in de vierde, waarin de Amsterdammers de stand op 0-8 weten te zetten, maar laten de Bussummers zien totaal niet aangeslagen te zijn. Met onder andere weer een Homerun zetten ze de stand op 3-8, en is bij nader inzien hun inhaalrace begonnen. De vijfde inning is voor de één een droom, en voor de ander een nachtmerrie, en is uitleg over wat aan welke kant staat in dit geval wel een overbodige luxe. Met een patent op Homeruns (weer één) en vier singles, kantelt Scimitars totaal de wedstrijd en neemt de leiding over met de stand op 10-8. Amsterdam bijt niet alleen stof, maar zet de kaken ook in hun laatste slagbeurt, en zet alles op het te behalen gelijkspel als de stand nu 10-10 laat zien bij aanvang van Scimies laatste poging naar winst. Met toch al twee uit zien de Amsterdammers het winnende punt voor de Busummers het thuishonk passeren, zijn de punten voor deze dag eerlijk verdeeld en word alles verwerkt met een grote dosis mentaliteit. De stijgende lijn in het team is aangenaam om naar te kijken, en is het seizoen nog maar net begonnen, zullen we maar denken.

Aspiranten in de Bussumse Vallei

Wederom was het geen mooie honkbal dag maar het was ieder geval droog. Diamonds begon sterk aanslag en pakte gelijk in de eerste inning een hoop punten.ScreenShot007
Dit keer was het Walter die op de heuvel begon, gooide goed en het veld stond achter hem om de geslagen ballen te verwerken naar tevredenheid van het publiek. Het was ook een heel andere opstelling dan verwacht en er werd ook tactischer gespeeld met steel werk waar ik persoonlijk ook van hou. Hoewel Scimitars toch terug kwamen in de wedstrijd konden ze er niet in slagen om de eerste wedstrijd te winnen. In de tweede game waren de rollen omgedraaid, het waren de Scimitars die goed de leiding namen maar het werd toch nog spannend in de laatste gelijk makende slagbeurt, het stond namelijk 5-5 de Diamonds hadden goed terug gevochten. Alle honken bezet met twee nullen uit. Aan slag kwam Joey die nog geen speel minuten had gehad ivm met een blessure ,strike one hoorde we …. pats die bal ging ver weg maar ook hoog zodat de out fielder de bal ving , Einde wedstrijd. Jammer maar wel drie punten mee naar huis. Het team begint te groeien nu nog meer praten met elkaar ,elkaar aansturen en oppeppen in de wedstrijd dat mentale stukje daar valt nog heel veel winst mee te halen. Tot volgende week. Jimmy

Diamonds junioren draaien lekker mee!

In zes gespeelde wedstrijden hebben de Amsterdammers hun percentage op 500 gezet, wat natuurlijk in de hoogste klasse een prima uitgangspunt is in het nog prille seizoen. In Rotterdam begon de competitie voor de Diamonds vruchteloos, maar laten wel in de  tweede wedstrijd zien dat zij de Rotterdammers met rake klappen onder druk kunnen zetten, en een voorsprong op kunnen bouwen. De finesse was nog niet scherp genoeg om de wedstrijd te winnen, maar het vertrouwen was wel gestegen. Het tweede speelweekend werd op de thuisbasis doorgebracht en betekende dus “Opening Day” waarbij de eerste bal met een Japanse slider door Ben werd verzorgt. Amsterdam moest het op deze Zaterdag opnemen tegen Tsunami uit Den Haag wat meestal garant staat voor spanning en sensatie, en veel uit beide teams weet te halen. De Harde Kern van de Diamondsaanhang haalden werkelijk hun hart op, de Diamonds waren los, geslepen, geconcentreerd en genoten. Fouten werden niet gemaakt, Haagse foutjes werden afgestraft en de Amsterdamse knuppels schoten raak! Amsterdam fonkelde als een met liefde voor het vak geslepen briljant, bekroonde zichzelf met vier wedstrijdpunten en leverde vakwerk af. Ruim 220 km asfalt verwerken, benzine tanken tegen goudprijzen en ook nog dreigende onweersbuien trotseren horen nou eenmaal bij “UIT” tegen Eindhoven. De Amsterdammers zetten hun trend voort in de eerste wedstrijd tegen BixieBaseball met goed veld en slagwerk, de Eindhovenaren vertrekken geen spier maar de Diamonds bouwen professioneel naar een derde overwinning op rij. Acht hits leveren voor de Amsterdammers ook acht runs op, negen hits van Bixie zijn te verdeeld over de wedstrijd en leveren de niet genoeg zijnde vijf runs op. Amsterdam neemt in een steeds donker wordend Eindhoven alvast twee punten in ontvangst en maakt zich in al een soort van avondschemering op voor de tweede. Een ommezwaai in het gebeuren aanschouwen we met ze allen als het starterswerk niet op gang komt aan Amsterdamse zijde, en Bixie in hun eerste zes punten op het scorebord projecteert en de Amsterdammers te weinig honkslagen produceren. In de derde inning komt Amsterdam  pas van de nul af, zet Eindhoven de stand op 1 tegen 7 en zit onze voorzitter niet helemaal meer strak in zijn stoel (geintje Harm). Drie hits is te weinig voor tegengas in deze wedstrijd, scoort Eindhoven nog één puntje, en kan eigenlijk alleen met een mijnwerkerslamp gemonteerd op de helm de invallende duisternis nog verlichten. Maar zoals gezegd, drie overwinningen in zes wedstrijden is een prima start, werken er nog steeds Diamonds keihard aan hun blessures en kijk ik alweer halsrekkend uit naar een spannend en leerzaam seizoen van de Amsterdam Diamonds.