Vooral doorgaan

Rinus

De junioren van de Diamonds Amsterdam maakte zich afgelopen Zaterdagmorgen in alle vroegte op voor hun alweer derde competitie dubbel. De derde alweer hoor ik u denken, hoe zijn die andere twee dan verlopen, hoe doen ze het, hoe staan ze ervoor en draait het een beetje, of kan een druppeltje olie hier en daar voor wat meer souplesse zorgen.

Zeker in de eerste drie wedstrijden van de competitie, waarvan de aller eerste uit één wedstrijd van negen inningen bestond, was de langdurige kou ook in de knuppels gedrongen, en waren het aantal honkslagen te mager voor het zogenaamde tegengas wat nou eenmaal gegeven moet worden. De verdediging mist af en toe nog het ingrediënt focus en loopt nog net even te stroef om het de tegenpartij moeilijk te maken, en na het eenvoudige optelsommetje er niet al te moeilijk met de winst van doorgaan.

ScreenShot003Het is koud in de ochtend in Rotterdam tijdens de eerste game, vergiste ik me of zag ik nou echt Sipkema hier en daar wat prikken, en beleven de Diamonds een derde inning die zo beschreven zou kunnen worden in het nieuwste boek van Stephen King. De Unicorns bouwen een te grote voorsprong op, en om het maar netjes te zeggen valt voor de Amsterdammers het doek eerder dan de voorstelling is afgelopen, maar toch zijn er lichtpuntjes in dit ietwat grimmige scenario die ik u niet wil onthouden, het zijn en blijven nou eenmaal diamantjes. De Amsterdammers blijven rustig, plezier wordt vastgehouden, bij allen straalt het gegeven “Het Komt Wel Goed” er vanaf en worden er al voorzichtig tanden getoond waarmee vastgebeten moet worden. Voorzichtig vallen er al wat dingetjes op hun plek in de tweede wedstrijd, zo werd er het volle rendement gehaald uit vol gelopen honken in de tweede inning, ScreenShot004is er sprake van een 4-2 voorsprong, drijven de Amsterdammers donkere wolkjes voorzichtig naar de Dug-Out van de Rotterdammers en ontdooid ook de achterban van de Diamonds op een niet verwarmde tribune. Anticiperen is de Rotterdammers niet vreemd en nemen de leiding brutaal over in hun derde slagbeurt, stand 4-5, maar ook dit zetten de Diamonds weer recht in de vijfde door de stand op 5-5 te laten noteren en zitten en staan we met z’n allen zomaar naar een echte wedstrijd te kijken. De spanning verliest zijn kracht wanneer Rotterdam uitloopt naar 5-10 en Amsterdam hier geen antwoord op weet, maar blijft er voldoende AC-DC hangen om in de nog vele wedstrijden die komen de lijn stijgend te houden, de moed niet in de schoenen te laten zakken, er in te blijven geloven en vooral: DOORGAAN.